อยู่ๆก็คิดขึ้นมา...
 
ถามว่ายังหวังอยู่มั้ยก็เปล่านะ...  ไม่ได้คาดหวังอะไรแล้ว
แต่เหมือนกับได้เจอกันไม่นาน  ก็ต้องห่างกันอีกละ

ฮะฮะฮะ...  เหมือนรอบแรกเลยแฮะ
.
.
แต่ก็ยังดีที่วันนี้ยังเป็นเพื่อนกันได้อยู่

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจอใครที่ดีอย่างนั้น

บ่นรัยไม่รู้เนอะ  อย่างว่า สงสัยลมทะเลทำให้คนมันเหงามั้ง

 
เป็นคนกลาง โต้คารมระหว่าง ว่าที่ลูกเขย นังแซมซั่น  vs ป้าแก่ จิตตก

อึดอัด   อึดอัด   อึดอัด   >.<

 
มุมมองของป้าแก่ จิตตก

หลานสาวชั้นร่ำเรียนมาสูง  ดันมาหลงเสน่ห์นังหนุ่มโรงงานเงินเดือนน้อยนิด  มันต้องมาเกาะหลานชั้นแน่ๆ
แถมยังรู้จักกันทางเน็ต  อยู่ก็ไกลกัน  ระยองกะขอนแก่น  มันจามาจริงจังอาร้ายย
โหงวเฮ้งก็เหมือนตัวโกง    พูดจาไม่มีสัมมาคารวะ ไม่เหมือนปังคุงของชั้นซักนิด
ไม่ได้ๆๆ ว้อยย  คนยังงี้มันจะมีปัญญาอะรัยมาเลี้ยงหลานชั้น  ไม่คู่ควรกะหลานชั้นเล้ยย

มุมมองของนังนู๋นิน้อย

นิมีความคิดของตัวเองแล้ว  ถ้าคบใครซักคนจะเลือกเองไม่ได้เชียวหรอ
ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้คบกันมันก็มีความสุข   ถ้าต่อไปเค้าทำตัวไม่ดี ค่อยเลิกก็ได้
นิไม่ได้ดีเลิศขนาดที่จะตัดสินว่าใครควรจะคบกับเรารึเปล่า
แค่เค้าไม่ติดเหล้า มี ญ อยู่แล้ว มีข้อเสียเล็กๆน้อย นิก็รับได้

อนาคตเป็นสิ่งที่สร้างกันได้  แม้วันนี้มันยังอีกไกล  แต่ถ้าเค้าเป็นคนที่ใช่ นิก็อยากจะเดินไปด้วยกันนะ

มุมมองของชั้น..

คู่ควร -  ต้องยอมรับว่าคำนี้มันก้อมีอยู่จิง

เวลาเห็นเค้าเดินคู่กันหนุงหนิง    ในใจด้านมืดก้อคงมีตั้งคำถามบ้างแหละ  ว่าสองคนนี้มันเหมาะสมกันมั้ย ^^"

หน้าตา  รูปร่าง   ฐานะ   การศึกษา  ครอบครัว  พวกนี้ก็เป็นตัววัดความเหมาะสมของคนสองคน

แล้วแต่ว่าใครจะให้น้ำหนักในตัวไหนมากกว่า..

แน่นอนล่ะ  สิ่งเหล่านี้มันขัดแย้งกับนิยามความรักในอุดมคติ

“แค่ชั้นรักเธอ  และเธอรักชั้น มันก็พอแล้ว  ความรักเป็นเรื่องของเราสองคนเท่านั้น”

อื้มม....
.
.
 . 

ชั้นเชื่อนะ  ว่าหลายๆคนตอนเป็นเด็กก็จะมองความรักสวยงาม  เป็นตามแบบอุดมคติหมด

แต่พอโตขึ้นมา   สังคม ความยุ่งเหยิงในชีวิตมันก็ค่อยๆเปลี่ยนความคิดคนเรา

ความเหมาะสม  ค่อยๆเข้ามามีอิทธิพลในการเลือกคู่ครอง  บางคนยอมแต่งงานเพื่อตามใจพ่อแม่

แต่แน่ล่ะ   ก็ต้องมีคนที่ยอมอยู่กับคนที่ตัวเองเลือก   โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

มาเข้าเคสของเธอดีกว่า

เท่าที่ชั้นเห็นนังแซมซั่นคุยกะป้าแก่  ที่ชั้นสังเกตได้คือ

นังแซมซั่นดูเป็นคนใจร้อน   แล้วก็ไม่ค่อยมีสัมมาคารวะ

ถึงแม้ป้าแก่  จาพูดจายั่วโมโหก็เถอะนะ  

แต่ชั้นก็ว่านังแซมซั่นไม่มีสิทธิแสดงออกยังงั้นกับคนที่เป็นผู้ใหญ่ของคนที่ตัวเองอยากจะใช้ชีวิตร่วมด้วย

หน้าที่การงานก็ยังไม่ดีเท่าไหร่   แต่ก็ดูมีความขยันอดทน

เอาเป็นว่าเริ่มต้น  ชั้นมองนังแซมซั่นติดลบนิดๆ^^”

แต่ไม่ได้หมายความว่าชั้นหรือป้าแก่จะเป็นฝ่ายถูก  หรือถ้าถูก  และมันก็ยังไม่ใช่ข้อสรุปสุดท้าย

ที่เธอบอกว่าเธอไม่ดีพอจะตัดสินว่าใครมีสิทธิจะคบเธอนั้น   ชั้นว่ามันไม่ใช่นะ

เธอมีครอบครัวที่รักเธอ  มีป้าแก่ขี้บ่น แต่ก็เป็นห่วงเธอเสมอ

ชั้นว่า...  แค่นี้เธอก็มีค่ามากเกินพอละ

เธอจะคบใคร แล้วมันทำให้เธอ มีกำลังใจจะก้าวไปข้างหน้า  ชั้นคิดว่ามันไม่เสียหายอะไร

แต่เธอต้องรู้ว่าสิ่งที่เธอต้องทำก่อนตอนนี้คืออะไร 

ตั้งใจเรียน  รักษาระยะห่าง  อย่ามั่นใจหรือทุ่มเทใจมากเกินไป

ไม่ต้องกลัวว่าจะรักเค้าน้อยลงไป    เพราะ เวลาจะช่วยให้เธอมั่นใจในตัวเค้ามากขึ้นเอง

  ทั้งเธอและนังแซมซั่นต้องพิสูจน์ให้เห็น..

ไม่ใช่แค่กะครอบครัวเธอเท่านั้น  แต่รวมไปถึงกะตัวเธอสองคนเองด้วย

เปลี่ยนคำว่า “คู่ควร” ให้เป็น “คู่คิด” ในวันนี้ซะก่อน  เพื่อจะเป็น “คู่ครอง” ต่อไปในวันหน้า

มันอยู่ที่เธอสองคนนะ..

(  น้ำเน่าอีกละชั้น  เหอๆ  )

หึหึ เอามาลงไว้เป็นหลักฐาน ดูดิ๊จะแม่นมั้ย

ดวงชะตาช่วงเดือน เมษายน 2550
มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีในเดือนนี้ โดยทั่วไปแล้วจะโดดเด่นในด้านการงานมากกว่าด้านอื่น ๆ ในบางกรณีมีการเปลี่ยนงาน ย้ายที่อยู่อาศัย หรือไม่เช่นนั้น ก็จะมีการเดินทางไปในต่างถิ่น ซึ่งคุณไม่มีความคุ้นเคยมาก่อน มีลางสังหรณ์ที่ดี และเชื่อถือได้ในสัมผัสนั้นในเดือนนี้ค่ะ (ย้ายงาน ?? ต่างถิ่น ?? )

ดวงชะตาช่วงเดือน ธันวาคม 2550
ความก้าวหน้าในชีวิต จะเป็นของขวัญแห่งความเหน็ดเหนื่อยของคุณตลอดปีนี้ค่ะ คุณจะได้รับการยอมรับอย่างแท้จริงจากผู้ร่วมงานทุกท่าน หรือแม้กระทั่งผู้บังคับบัญชา มีชื่อเสียงในสังคม มีสง่าราศีเด่นมาก รวมถึงด้านทรัพย์สมบัติ เงินทอง และความรักก็จะมีข่าวดีในเดือนนี้ด้วยค่ะ (ก๊ากกก รออยู่ก้ออันนี้แหละ )

แล้วมาดูกันอีกทีตอนปลายปีว่าจะแม่นมั้ย

สีบเนื่องจากการเป็นคนสวนในตอนที่แล้ว
เกิดมีป้าคนนึงอยากจะมาเปนคนสวนแก่ๆด้วย -__-"
เลยถือโอกาสก่อตั้งอย่างเป็นทางการละกัน

 ชมรมคนสวนแห่งประเทศไทย

ขอต้อนรับสมาชิกใหม่ คุณ nini kiki

และขอบัญญัติข้อพึงปฏิบัติของการเป็นคนสวนที่ดีเอาไว้ดังนี้

1. พึงระลึกเสมอว่า ต้นไม้ที่ท่านดูแลอยู่ไม่ใช่ของท่าน

2. โปรดจงจำไว้ว่า  ความสุขของการเป็นคนสวน  คือการได้เฝ้ามองต้นไม้เติบโตอย่างมั่นคงแข็งแรง  เท่านั้น

3. ทุกครั้งที่ต้นไม้ทำให้ท่านเจ็บ  ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ  โปรดจงกลับไปท่องข้อ 1 ให้ขึ้นใจ

4. จงดูแลต้นไม้อย่างดีที่สุด  คอยสนับสนุนช่วยเหลือ  อย่าได้หวังสิ่งตอบแทนใดๆ

 5. ต้นไม้มีจิตใจเป็นของตนเอง  ท่านไม่ควรไปบังคับให้ทำตามที่ท่านต้องการ  เราเป็นเพียงแต่ผู้ดูแลเท่านั้น

6. เมื่อต้นไม้เติบโตงดงาม  ย่อมเป็นที่หมายปอง  อย่าแสดงความเป็นเจ้าของโดยเด็ดขาด

7. หากถึงวันที่ต้นไม้ต้องจากสวนของท่านไป  อย่าเสียใจ  จงจดจำช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน  เก็บมันไว้เป็นความทรงจำอันมีค่า  
ยิ้มรับและภูมิใจกับต้นไม้อันแสนงดงามที่ท่านได้เฝ้าดูแลมาอย่างดี 

**ข้อพึงระวัง โปรดอย่าริทำตัวเป็นคนสวนหลายใจ  ปลูกต้นไม้ทีละหลายต้น  ความซวยอาจจะมาเยือนท่านได้**

ขอให้สมาชิกชมรมคนสวนทุกท่าน  ปฏิบัติตามกฏอย่างเคร่งครัด
อย่าเผลอตัวเผลอใจเป็นอันขาด  ท่านอาจจะต้องเจ็บแปล๊บขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ก้อได้

ปล. สำหรับท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังไม่เข้าใจ
ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านเป็นคนปกติ และไม่เหมาะที่จะเป็นคนสวนในตอนนี้

"ผมเป็นคนรักต้นไม้ครับ"
ขอใช้คำนี้กะตัวเองละกันนะ แม้ว่าจะไม่ค่อยรู้จักต้นไม้ต่างๆมากนักก็ตาม - -

นึกย้อนไปตอนเด็กๆ วิชาที่ชอบนอกจากเลขแล้วก็มีงานเกษตรนี่แหละ ที่เรียนแล้วมีความสุข
ถึงเวลาก็คว้าจอบคว้าเสียมไปขุดดิน  รดน้ำต้นไม้  ตัดกิ่งตอนกิ่งไปตามแต่คุณครูจะสั่ง

มีความรู้สึกว่า การที่เราได้เฝ้าดูแลต้นไม้  ปลูกมันตั้งแต่เป็นเมล็ด  คอยรดน้ำพรวนดิน กำจัดวัชพืช เห็นมันเติบโตขึ้นมา  แล้วมันมีความสุขนะ^^

นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา  เพราะพอดีวันนี้หยิบหนังเก่าที่ดองไว้เรื่องนึงมาดู
The Constant Gardener ขอพลิกโลกพิสูจน์เธอ

ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นหนังรักโรแมนติก  แต่พอดูแล้ว  ค่อนข้างหนักทีเดียว
แต่ชอบตอนจบนะ  ดูไม่เว่อดี  ถ้าเป็นเรื่องจริง สิ่งที่ผู้ชายคนนึงพอจะทำได้ก็มีแค่นั้นแหละ

ชอบประโยคนี้จัง
 "Constant มีความหมายถึง การคงที่สม่ำเสมอ The Constant Gardener ไม่ได้แค่หมายถึง ความเป็นคนสวนรักสงบที่คงเส้นคงวาของ Justin
แต่ยังหมายถึง ความรัก ที่ Justin มีให้กับ Tessa อย่างสม่ำเสมอมาโดยตลอด"

ถ้าเปรียบต้นไม้เป็นคนคนนึงละก็

เหมือนกับเราได้เฝ้ามองดูเค้าเติบโต..
 
มองเห็นในความฝันของเค้า..

คอยเฝ้าระวังไม่ให้สิ่งไม่ดีเข้ามาใกล้.. 

ช่วยพยุงเมื่อเค้าอ่อนแอ..

ช่วยฉุดเค้าขึ้นมาเมื่อเค้าล้มลง..

ช่วยหนุนให้เค้าเดินไปข้างหน้าอย่างแข็งแรง..

ดีใจกับเค้าเมื่อเค้าเดินไปถึงฝั่งฝัน..

แม้ว่าสุดท้ายเมื่อต้นไม้ต้นนี้โตเต็มที่แล้ว  จะต้องจากสวนแห่งนี้ไปก็ตาม..

            ...

ผมก็พร้อมจะเป็นคนสวนคนนั้นครับ

กบตัวน้อยๆ เกิดมาในบึงเล็กๆแห่งหนึ่ง

บริเวณนั้นมีผึ้งบินมาทำรังอยู่รอบๆบึงมากมาย

"ถ้าฉันจับผึ้งได้เก่งๆละก็ ชีวิตฉันก็จะสบาย ผึ้งก็มีรสดี ฉันจะมีอาหารกินไปตลอดละ"

เจ้ากบน้อยเฝ้าคิดอย่างงี้เรื่อยมา 

วันแล้ววันเล่ามันก็พยายามฝึกจับผึ้ง  แล้วมันก็ทำได้ดีเสียด้วย

ผ่านถึงช่วงชีวิตที่เจ้ากบ อยากจะหาคู่ครอง

"เราเองก็จับผึ้งเก่งยังงี้  คงจะหากบสาวๆไม่ยากหรอกน่า"

แต่ในบึงนั้นมีขนาดเล็ก มีกบอยู่ไม่กีตัวเท่านั้น

"ไม่มีก็ไม่เป็นไร ไปบึงข้างๆดีกว่า กบสาวๆแถวนั้นคงจะไม่เคยได้กินผึ้งรสหวานมาก่อน"

บริเวณบึงข้างๆนั้น กว้างใหญ่กว่าที่เจ้ากบอยู่มาก แต่อยู่ใกล้กับเขตชุมชน

จึงมีแมลงวันและแมลงที่หากินตามกองขยะ เป็นอาหารหลักให้กับกบบริเวณนั้น

เจ้ากบมองหาไม่นานนักก็ไปถูกใจกบสาวตัวหนึ่ง

มันก็เตรียมจะโชว์จับแมลงให้กบสาวดู

แต่แมลงวันมีดวงตามากมายและมีความว่องไวสูง  แถมยังรอบจัดอีกต่างหาก

เจ้ากบน้อยที่เฝ้าแต่ฝึกฝนจับผึ้งในบึงน้อยพยายามกี่ครั้งก็จับไม่ได้ซักตัว

"แมลงวันพวกนี้จับก็ยาก   กลิ่นก็เหม็น  

พี่ว่าเราย้ายไปอยู่ที่บึงพี่ดีกว่านะ  เงียบสงบและสะอาด

พี่จะจับผึ้งให้น้องกบทุกวันเลย"

"บึงพี่กบเล็กนิดเดียว  ถ้าหน้าแล้งน้ำแห้งหมด เราจะอยู่กันยังงัยล่ะจ๊ะ.."

"พี่  เอ่อ..."

"แล้วถ้าผึ้งย้ายรังหนีไปหมด หรือมีคนมาตัดเอารังผึ้งไป  พี่กบจะจับอะไรมาเลี้ยงน้องล่ะจ๊ะ.."

"พี่  เอ่อ... ?!?"

"แม้บึงแห่งนี้น้ำจะเน่าเหม็น    แต่ก็ กว้างใหญ่

แม้แมลงแถวนี้จะจับยากและรสไม่ดี  แต่ก็ หลากหลาย

แม้จะเต็มไปด้วยอันตราย   แต่ก็หมายความว่าสามารถ ปกป้อง น้องได้"

"น้องกบคงจะฝากชีวิตไว้กับรังผึ้งและบึงของพี่ไม่ได้หรอกจ๊ะ..."

"........................"

เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน...ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง

ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้างตั้งแต่เธอจากไป

ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้ต้องเดินเพื่อใคร

ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ใครจะร่วมชื่นชม....

ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า..เธอสบตากับฉันบ้างรึป่าว

คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย

ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันมั้ย

อยู่แห่งไหน  หัวใจมีแต่เธอ....

เพิ่งรู้ว่ากอดวันหวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา

ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด

ห้องน้อยของเธอกับฉันที่วันนั้นมันดูแคบไป

เพิ่งจะรู้มันดูกว้างใหญ่เกินจะนอนคนเดียว.....

ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า..เธอสบตากับฉันบ้างรึป่าว

คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย

ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันมั้ย

อยู่แห่งไหน? หัวใจมีแต่เธอ....

ได้ยินไหม..." คิดถึงเธอ..."

-----------------------------------------------------------------------------------

ช่วงนี้เหงาๆยังไงไม่รู้  ทำงานไปวันๆ ไม่มีจุดหมาย  ไม่มีแรงจะทำอะไรเลย 

ฟังเพลงนี้แล้วอยากมีใครซักคน 

ที่จะทำให้เราพร้อมจะเดินไปอย่างสุดแรงเพื่อเค้าจิงๆ ^^