เป็นคนกลาง โต้คารมระหว่าง ว่าที่ลูกเขย นังแซมซั่น  vs ป้าแก่ จิตตก

อึดอัด   อึดอัด   อึดอัด   >.<

 
มุมมองของป้าแก่ จิตตก

หลานสาวชั้นร่ำเรียนมาสูง  ดันมาหลงเสน่ห์นังหนุ่มโรงงานเงินเดือนน้อยนิด  มันต้องมาเกาะหลานชั้นแน่ๆ
แถมยังรู้จักกันทางเน็ต  อยู่ก็ไกลกัน  ระยองกะขอนแก่น  มันจามาจริงจังอาร้ายย
โหงวเฮ้งก็เหมือนตัวโกง    พูดจาไม่มีสัมมาคารวะ ไม่เหมือนปังคุงของชั้นซักนิด
ไม่ได้ๆๆ ว้อยย  คนยังงี้มันจะมีปัญญาอะรัยมาเลี้ยงหลานชั้น  ไม่คู่ควรกะหลานชั้นเล้ยย

มุมมองของนังนู๋นิน้อย

นิมีความคิดของตัวเองแล้ว  ถ้าคบใครซักคนจะเลือกเองไม่ได้เชียวหรอ
ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้คบกันมันก็มีความสุข   ถ้าต่อไปเค้าทำตัวไม่ดี ค่อยเลิกก็ได้
นิไม่ได้ดีเลิศขนาดที่จะตัดสินว่าใครควรจะคบกับเรารึเปล่า
แค่เค้าไม่ติดเหล้า มี ญ อยู่แล้ว มีข้อเสียเล็กๆน้อย นิก็รับได้

อนาคตเป็นสิ่งที่สร้างกันได้  แม้วันนี้มันยังอีกไกล  แต่ถ้าเค้าเป็นคนที่ใช่ นิก็อยากจะเดินไปด้วยกันนะ

มุมมองของชั้น..

คู่ควร -  ต้องยอมรับว่าคำนี้มันก้อมีอยู่จิง

เวลาเห็นเค้าเดินคู่กันหนุงหนิง    ในใจด้านมืดก้อคงมีตั้งคำถามบ้างแหละ  ว่าสองคนนี้มันเหมาะสมกันมั้ย ^^"

หน้าตา  รูปร่าง   ฐานะ   การศึกษา  ครอบครัว  พวกนี้ก็เป็นตัววัดความเหมาะสมของคนสองคน

แล้วแต่ว่าใครจะให้น้ำหนักในตัวไหนมากกว่า..

แน่นอนล่ะ  สิ่งเหล่านี้มันขัดแย้งกับนิยามความรักในอุดมคติ

“แค่ชั้นรักเธอ  และเธอรักชั้น มันก็พอแล้ว  ความรักเป็นเรื่องของเราสองคนเท่านั้น”

อื้มม....
.
.
 . 

ชั้นเชื่อนะ  ว่าหลายๆคนตอนเป็นเด็กก็จะมองความรักสวยงาม  เป็นตามแบบอุดมคติหมด

แต่พอโตขึ้นมา   สังคม ความยุ่งเหยิงในชีวิตมันก็ค่อยๆเปลี่ยนความคิดคนเรา

ความเหมาะสม  ค่อยๆเข้ามามีอิทธิพลในการเลือกคู่ครอง  บางคนยอมแต่งงานเพื่อตามใจพ่อแม่

แต่แน่ล่ะ   ก็ต้องมีคนที่ยอมอยู่กับคนที่ตัวเองเลือก   โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

มาเข้าเคสของเธอดีกว่า

เท่าที่ชั้นเห็นนังแซมซั่นคุยกะป้าแก่  ที่ชั้นสังเกตได้คือ

นังแซมซั่นดูเป็นคนใจร้อน   แล้วก็ไม่ค่อยมีสัมมาคารวะ

ถึงแม้ป้าแก่  จาพูดจายั่วโมโหก็เถอะนะ  

แต่ชั้นก็ว่านังแซมซั่นไม่มีสิทธิแสดงออกยังงั้นกับคนที่เป็นผู้ใหญ่ของคนที่ตัวเองอยากจะใช้ชีวิตร่วมด้วย

หน้าที่การงานก็ยังไม่ดีเท่าไหร่   แต่ก็ดูมีความขยันอดทน

เอาเป็นว่าเริ่มต้น  ชั้นมองนังแซมซั่นติดลบนิดๆ^^”

แต่ไม่ได้หมายความว่าชั้นหรือป้าแก่จะเป็นฝ่ายถูก  หรือถ้าถูก  และมันก็ยังไม่ใช่ข้อสรุปสุดท้าย

ที่เธอบอกว่าเธอไม่ดีพอจะตัดสินว่าใครมีสิทธิจะคบเธอนั้น   ชั้นว่ามันไม่ใช่นะ

เธอมีครอบครัวที่รักเธอ  มีป้าแก่ขี้บ่น แต่ก็เป็นห่วงเธอเสมอ

ชั้นว่า...  แค่นี้เธอก็มีค่ามากเกินพอละ

เธอจะคบใคร แล้วมันทำให้เธอ มีกำลังใจจะก้าวไปข้างหน้า  ชั้นคิดว่ามันไม่เสียหายอะไร

แต่เธอต้องรู้ว่าสิ่งที่เธอต้องทำก่อนตอนนี้คืออะไร 

ตั้งใจเรียน  รักษาระยะห่าง  อย่ามั่นใจหรือทุ่มเทใจมากเกินไป

ไม่ต้องกลัวว่าจะรักเค้าน้อยลงไป    เพราะ เวลาจะช่วยให้เธอมั่นใจในตัวเค้ามากขึ้นเอง

  ทั้งเธอและนังแซมซั่นต้องพิสูจน์ให้เห็น..

ไม่ใช่แค่กะครอบครัวเธอเท่านั้น  แต่รวมไปถึงกะตัวเธอสองคนเองด้วย

เปลี่ยนคำว่า “คู่ควร” ให้เป็น “คู่คิด” ในวันนี้ซะก่อน  เพื่อจะเป็น “คู่ครอง” ต่อไปในวันหน้า

มันอยู่ที่เธอสองคนนะ..

(  น้ำเน่าอีกละชั้น  เหอๆ  )